Μη μ’ αφήσεις ποτέ: Hanoi Rocks

Αν και οι Hanoi Rocks της δεκαετίας του '80 έφτασαν να πουλήσουν μέχρι και 1.000.000 δίσκους σε όλο τον πλανήτη, οι Φιλανδοί πάντα ξαφνιάζονται όταν κάποιος μη-Φιλανδός ή έστω Σκανδιναβός τους πει ότι γνωρίζει τη μπάντα και αγαπά τα τραγούδια τους. Μέσα στα ελάχιστα χρόνια της ύπαρξής τους, μόλις έξι, οι Hanoi Rocks συντάραξαν τον... Continue Reading →

Advertisements

I only wanna be with you

Αν θεωρείτε πως ο Έλβις και ο Τζόνι Κας, δεν μπορεί να έχουν καμία σχέση με το μέταλ, ε κάνετε λάθος. Τα πάντα έχουν σχέση με το μέταλ και τα πάντα μπορούν να γίνουν μέταλ. Οι Δανοί Volbeat, είναι ροκεντρόλερς, είναι ροκαμπίλι, είναι μέταλ. Δεν έχω και πολλά να σας πω σχετικά, τα παιδιά είναι... Continue Reading →

Το παραμύθι της σαπουνόπερας

Ο Αντρέ Κοέλιο Μάτος είναι Βραζιλιάνος πιανίστας, συνθέτης και τραγουδιστής. Με τη μεγάλη αγάπη του για το πιάνο και το power metal, το 1985, μόλις στα 13 του, εμφανίζεται με τη δική του μπάντα Viper, και ηχογραφεί το πρώτο του demo με τίτλο The Killera Sword. Όμως, οι Viper στην πορεία φαίνεται πως θέλουν να... Continue Reading →

Το σπίτι χωρίς όνομα: Autiotalο

Σίγουρα υπάρχουν μουσικές και τραγούδια αποθηκευμένα στους δίσκους του μυαλού σου, τα οποία έχεις ξεχάσει και στοίχημα πως δεν ξέρεις καν πως έχεις. Αυτά τα τραγούδια και οι μελωδίες, ίσως και κάποιος στίχος, κάποιες φορές θα ακουστούν ξαφνικά από ένα ίσως μακρινό ραδιόφωνο, από το αμάξι που πέρασε δίπλα σου, φευγαλέα σαν ήχος κλήσης κάποιου... Continue Reading →

Καλύτερα να καείς, παρά να αργοσβήσεις: Hey, Hey, My, My

Το Hey, Hey, My, My γράφτηκε από τον Neil Young με τη συνοδεία των Crazy Horse το 1979. Στη βιογραφία του Γιανγκ αναφέρεται ότι το τραγούδι  είχε γραφτεί αρχικά με τους Devo, με ελαφρώς αλλαγμένο στίχο. Οι στίχοι αναφέρονται στον Βασιλιά και τον Τζόνι Ρόττεν. Αλλά ποιος είναι ο Βασιλιάς και ποιος ο Τζόνι; Ο... Continue Reading →

Γεννημένος στην ειρωνεία (Born in the U.S.A.)

Το 1984 η Αμερική ζει σε ρυθμούς προεκλογικής καμπανιάς του ήδη πρόεδρου Ρόναλντ Ρέιγκαν που έχει την νίκη στο τσεπάκι του. Αυτό όμως που έκανε ξεχωριστή εκείνη την προεκλογική καμπάνια στη μνήμη πολλών ήταν ένα τραγούδι. Όλα ξεκίνησαν όταν ένας φανατικά ρεπουμπλικάνος δημοσιογράφος, και ανταποκριτής της καμπάνιας του Ρέιγκαν, ο  Bernard Goldberg πήγε σε μια... Continue Reading →

Μέχρι το τέλος: Mental Pollution

Δεν ξέρω τελικά να σας πω αν η Shannen Doherty ανήκει στις καλές ηθοποιούς, όμως και μόνο ότι πρωταγωνίστησε στο δικό μας Beverly Hills της δεκαετίας του 90, αυτομάτως τη βάζει και μέσα στην καρδιά μας. Το 1997, θα τη δούμε σε μια ακόμη νεανική ταινία με τίτλο Friends till the end, όπου υποδύεται μια... Continue Reading →

Το κορίτσι με τις πέρλες στα μαλλιά

Μου κάνει μεγάλη εντύπωση που αυτό το τραγούδι δεν έχει κανένα φοβερό στόρι πίσω του, τίποτα το τραγικό, καμιά μεγάλη αγάπη, κανένα μπακράουντ, τίποτα απολύτως. Περιμένεις ότι τα τραγούδια που ακούς και σου σηκώνουν μία-μία τις τρίχες θα κουβαλούν ΤΕΡΑΣΤΙΑ ιστορία, θα έχουν προκαλέσει σάλο, θα έχουν σαρώσει. Αλλά το κορίτσι με τις πέρλες στα... Continue Reading →

Πού είναι το μυαλό μου; (Pixies: Where is my mind)

Αγαπημένο κομμάτι, που όχι μόνο σημάδεψε τη δεκαετία των ‘90s αλλά κι έχει συνοδέψει πολλές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές, ακόμα και βιντεοπαιχνίδια. Από το πρώτο άλμπουμ των Pixies του 1988 “Surfer Rosa”, αποτελεί ίσως το πιο πολυακουσμένο κομμάτι της μπάντας μέχρι και σήμερα. Ο Cobain έχει αναφέρει σε πολλές συνεντεύξεις του πως το Smells Like Spirit... Continue Reading →

WordPress.com.

Up ↑